انبوب

«لغت نامه دهخدا»

[اَمْ] (اِ) فرش و بساط و گستردنی(1). (برهان قاطع) (هفت قلزم) (از انجمن آرا) (از آنندراج). بستر و فراش و خوابگاه. (ناظم الاطباء). || سماط. (هفت قلزم). || بالین. || بوریا و حصیر. (ناظم الاطباء).
(1) - در آنندراج و انجمن آرا «گسترده» است.