انتسال

«لغت نامه دهخدا»

[اِ تِ] (ع مص) فرزند شدن. (غیاث اللغات). دارای نسل شدن. فرزنددار شدن. (فرهنگ فارسی معین) :
چون عدو نبود جهاد آمد محال
شهوت ار نبود نباشد انتسال.مولوی.
چون بگیری شه رهی که ذوالجلال
برگشاده ست ازبرای انتسال.مولوی.