انتضاخ

«لغت نامه دهخدا»

[اِ تِ] (ع مص) پاشیدن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج)(1). ترشّش. (اقرب الموارد). انتضاح.
(1) - در هر سه متن: آب شاشیدن، و آن غلط و صحیح آب پاشیدن است.