انجم

«لغت نامه دهخدا»

[اَ جِ] (اِ) خرد و عقل. (ناظم الاطباء). و رجوع به انجم داد شود(1).
- پادشاه انجم سپاه؛ پادشاهی که عقل و خرد سپاه اوست. (ناظم الاطباء)(2).
(1) - از لغات دساتیری است.
(2) - ناظم الاطباء این ترکیب را در ذیل انجم (جِ نجم) آورده.