انجم افروز

«لغت نامه دهخدا»

[اَ جُ اَ] (نف مرکب)افروزنده و روشن کنندهء ستارگان :
فلک بر پای دار و انجم افروز
خرد را بی میانجی حکمت آموز.نظامی.
ای برآرندهء سپهر بلند
انجم افروز و انجمن پیوند.
نظامی (هفت پیکر ص 2).