انجم کده

«لغت نامه دهخدا»

[اَ جُ کَ دَ / دِ] (اِ مرکب)باغی که در آن گلها مانند ستاره می درخشند. (ناظم الاطباء) :
خاک ازتو [ خطاب به آفتاب ] بهشت طیلسان شد
انجم کده از تو بوستان شد.
درویش واله هروی (از بهار عجم)(1).
(1) - صاحب بهار عجم و بنقل از او صاحب آنندراج نوشته است از عالم بتکده، و معنی نکرده اند.