انجمن آرا

«لغت نامه دهخدا»

[اَ جُ مَ] (نف مرکب)کسی که مایهء زینت انجمن است. (فرهنگ فارسی معین). رئیس و صاحب مجلس. (آنندراج) :
آنکه در خلوت آیینه ندارد آرام
چه خیال است شود انجمن آرای کسی.
صائب (از آنندراج).
- انجمن آرای ناصری؛ کتاب لغتی است فارسی بفارسی تألیف رضاقلی خان هدایت (1218 - 1288 ه . ق.)، مؤلف مجمع الفصحاء و ریاض العارفین. مؤلف در بیشتر موارد در اصل و اشتقاق لغات به توجیهات عامیانه پرداخته است. برای توضیح مفصل رجوع به مقدمهء لغت نامه شود.