«لغت نامه دهخدا»
[اَ رِ دَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) نام میوه ای است در هندوستان شبیه به حنظل. (برهان قاطع). میوهء هندی شبیه به کدو و گرد و سرخ که در وسط دارای نقطهء سپید کوچکی است. (ناظم الاطباء) (از سروری). میوه ای است بزرگتر از جوز و رنگ او سیاه است که بخاکستر مایل باشد و جرم او مدور باشد و سخت و صیقل و [ در ] پهنی و گردی به انجیر ماند. در کوههای کابل بسیار بود و زنان او را بجهت فربهی بکار برند و چنین آورده اند که در آن نواحی که منبت این درخت است حیوانی است که به خرگوش مشابهت دارد و هرجا رمهء گوسفند بیند این حیوان متابعه کند و شیر از پستان گوسفندان برود. هرکه گوشت این حیوان بخورد برجای دیوانه شود. و عادت او چنان بود که در زیر درختی خوابد که او را انجیر آدم گویند شاخهای او بدرخت بید مشابه است و اگر شاخی از او در میان هیمه سوخته شود هرکه به آن گرم شود او را غشی افتد. (ترجمهء صیدنهء ابوریحان، نسخهء خطی). انجیر دشتی. (از ناظم الاطباء) (از آنندراج).