انجیردن

«لغت نامه دهخدا»

[اَ دَ] (مص)(1) سوراخ کردن. (برهان قاطع) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (شرفنامهء منیری) (مؤید الفضلاء) (فرهنگ سروری) (فرهنگ فارسی معین). سفتن. (ناظم الاطباء) (فرهنگ فارسی معین). تثقیب. (یادداشت مؤلف).
(1) - ماضی: اَنجیرد، مضارع: اَنجیرَد، مستقبل: خواهد انجیرد، امر: بینجیر، نف: انجیرنده، ن مف: انجیرده. (از فرهنگ فارسی معین).