انجیره

«لغت نامه دهخدا»

[اَ رَ / رِ] (اِ) انجیر. (برهان قاطع). انجیر که میوهء انجیربن باشد. (ناظم الاطباء). تین. (مؤید الفضلاء) :
در لبت صدهزار دل گم شد
همچو گاورسها در انجیره.
شرف الدین شفروه (از انجمن آرا).