اندباح

«لغت نامه دهخدا»

[اِ دِ] (ع مص)(1) گستردن پشت را و سر پست فرود آوردن در رکوع و جز آن. (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء). سر را پست کردن و فرود آوردن تا اینکه فروتر و پایین تر از پشت باشد. (از اقرب الموارد).
(1) - در ناظم الاطباء بغلط اندباج است.