اندخسو

«لغت نامه دهخدا»

[اَ دَ] (ص، اِ) اندخس. (ناظم الاطباء). تباه. (مؤید الفضلاء)(1). و رجوع به اندخس شود.
(1) - ظاهراً مصحف پناه است.