اندراب

«لغت نامه دهخدا»

[اِ دَ] (اِ) آبخوست. جزیرهء کوچک :
میان موج غم را زورق دل اضطراب افتد
اگر باد موافق می وزد در اندراب افتد.
رضایی مشهدی. (از شعوری ج1 ورق 134 الف).