اندراج

«لغت نامه دهخدا»

[اِ دِ] (ع مص) به آخر رسیدن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (فرهنگ فارسی معین). انقراض. (از اقرب الموارد). یقال اندرج القوم. (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || داخل شدن. (غیاث اللغات) (آنندراج) (فرهنگ فارسی معین). درآمدن. (غیاث اللغات) (آنندراج). اندرآمدن. وارد گشتن. (فرهنگ فارسی معین). || درضمن چیزی درآمدن. آموده شدن. (فرهنگ فارسی معین). || نوردیده شدن. (غیاث اللغات). نوردیده شدن ساغر(1)؟ (آنندراج).
(1) - ظ .: ساغری.