«لغت نامه دهخدا»
[اَ دَ سَ تَ] (مص مرکب) یعنی در تن نفس اماره داشتن و قیل نفس پروری و این کنایه از مرده دلی است. (از آنندراج) (از مؤید الفضلاء)(1). (1) - در متون مزبور بصورت جمله آمده است.