اندردویدن

«لغت نامه دهخدا»

[اَ دَ دَ دَ] (مص مرکب)تاختن :
اندردوید و مملکت او بغارتید
با لشکری گران و سپاهی گزافه کار.
منوچهری.
و رجوع به دویدن شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر