اندرشکستن

«لغت نامه دهخدا»

[اَ دَ شِ کَ تَ] (مص مرکب) آماده کردن. حاضر ساختن. مهیا کردن :
بنوی یکی دفتر اندرشکست.
(شاهنامه از فرهنگ فارسی معین).