اندوخرما

«لغت نامه دهخدا»

[اَ خُ] (اِ مرکب) (گیاه) کهلو. (فرهنگ فارسی معین). خرمندی. (در زبان مردم گرگان). (از جنگل شناسی ج1 ص 192). اندی خرما. انده خرما. رجوع به کلهو و خرمندی شود.