«لغت نامه دهخدا»
[اَ هْ گُ] (نف مرکب)شکنندهء اندوه. (آنندراج). غمخوار. متعهد. (فرهنگ فارسی معین) : روی تو مرا روز و شب اندوه گسار است شاید که پس از انده اندوه گساریست. فرخی. و رجوع به اندهگسار شود.