اندوه گساری

«لغت نامه دهخدا»

[اَ هْ گُ] (حامص مرکب)غمخواری. تعهد. (فرهنگ فارسی معین). غم برندگی. شادی آوری :
مانا علم عیدست آن مه که تو دیدی
کو بود بدان خوبی و اندوه گساری.فرخی.