اندیشه گرفتن

«لغت نامه دهخدا»

[اَ شَ / شِ گِ رِ تَ](مص مرکب) بفکر افتادن. اندیشهء جان گرفتن. بفکر جان افتادن. (از یادداشتهای لغت نامه) :
از آن کوه راه بیابان گرفت
غمی گشت و اندیشهء جان گرفت.فردوسی.