انذاخ

«لغت نامه دهخدا»

[اِ] (ع مص) تند دویدن. (از اقرب الموارد) (از معجم متن اللغه). سخت دویدن. (از شرح فارسی قاموس). در منتهی الارب و ناظم الاطباء انذخاخ (= سخت کوشیدن) است از باب انفعال و انذاخ را ندارند.