انصر

«لغت نامه دهخدا»

[اَ صَ] (ع ن تف) یارتر. یاری کننده تر: وجدت الحلم انصر لی من الرجال. (احنف بن قیس از یادداشت مؤلف). || (ص) مرد ختنه ناکرده. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). نابریده. (یادداشت مؤلف).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر