انضاف

«لغت نامه دهخدا»

[اِ] (ع مص) همیشه صعتر خوردن. (منتهی الارب). همیشه صعتر خوردن شتر. (آنندراج). همیشه نضف (صعتر دشتی) خوردن. (از اقرب الموارد). همیشه آویشن خوردن. (یادداشت مؤلف). || تیز دهانیدن. (منتهی الارب) (آنندراج). || تیز رهانیدن. (ناظم الاطباء). انضاف دواء کسی را؛ به تیز دادن واداشتن وی را. (از اقرب الموارد). || پویه دویدن شتر ماده. (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از آنندراج). پوییدن شتر ماده. (از اقرب الموارد). || پویه دوانیدن شتر ماده را. (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء) (از آنندراج). پویانیدن شتر ماده. (از اقرب الموارد). پویه دوانیدن. (یادداشت مؤلف).