انضر

«لغت نامه دهخدا»

[اَ ضَ] (ع ص) تازه و آبدار. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). || (ن تف) خرم تر. بانضارت تر. (یادداشت مؤلف): و منه (من برنجاسف) صنف اتم و انضر اغصاناً. (ابن البیطار از یادداشت مؤلف).
- امثال: انضر من روضه. (یادداشت مؤلف).
|| (اِ) زر و سیم. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج) (از اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر