انعام فرمودن

«لغت نامه دهخدا»

[اِ فَ دَ] (مص مرکب)بخشش کردن. عطا کردن. (ناظم الاطباء) :
اگر من بنالیدم از درد خویش
وی انعام فرمود در خورد خویش.سعدی.