«لغت نامه دهخدا»
[اِ] (ع مص) تباه گردانیدن(1) پوست را. (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء) (آنندراج). تباه کردن پوست را در دباغ. (از اقرب الموارد). || تباهی انداختن میان مردم. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). سخن چینی کردن و تباهی انداختن میان مردم. (از اقرب الموارد). (1) - در منتهی الارب و ناظم الاطباء «گردیدن» است و درست نیست.