«لغت نامه دهخدا»
[اَ فَ] (ع ص) رجل انفخ؛ مرد آماسیده خایه. (منتهی الارب) (از ناظم الاطباء) (از آنندراج). دبه خایه. (مهذب الاسماء). آنکه باد کند. (یادداشت مؤلف).
