انفراج

«لغت نامه دهخدا»

[اِ فِ] (ع مص) رخنه و شکاف شکاف شدن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). انفتاح. (از اقرب الموارد). || اندوه واشدن. (تاج المصادر بیهقی) (مصادر زوزنی): انفراج غم؛ انکشاف آن. (از اقرب الموارد). انفراج کرب، ابلنقعاع کرب؛ وارفتن اندوه. (یادداشت مؤلف). || (اِمص) تفرج خاطر. || (اِ) چاک و شکاف و ترک. || فاصله. (ناظم الاطباء).