انقضاب

«لغت نامه دهخدا»

[اِ قِ] (ع مص) بریده شدن ستاره. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). انقطاع. (از اقرب الموارد). بریده شدن. (تاج المصادر بیهقی) (مصادر زوزنی). || از جای برافتادن ستاره. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از آنندراج). انقضاب کوکب از مکان خود، انتقال آن. (از اقرب الموارد). ستاره از جای برفتن. (تاج المصادر بیهقی).