«لغت نامه دهخدا»
[اِ قِ بُشْ شَ] (ع اِ مرکب) در تداول طب، ناهموار و کج رستن موی مژه. صاحب ذخیرهء خوارزمشاهی در ذیل انقلاب الشعر(1) آرد: موی مژه اگرچه فزونی نباشد لیکن آنچه باشد ناهموار رسته باشد و لختی بسوی دیده اندر کشد و بخلد و بدین سبب آب از چشم دویدن گیرد و دیده برنجد. و رجوع به انقلاب جفن شود. (1) - در باب هفتم از جزء دوم از گفتار دوم از کتاب ششم.