انکاع

«لغت نامه دهخدا»

[اِ] (ع مص) شتابانیدن از کار. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج) (از اقرب الموارد). || رد کردن و دفع نمودن. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). دور گردانیدن. || مانده ساختن. (منتهی الارب) (آنندراج). خسته کردن. (از اقرب الموارد)(1). || مانده و خسته شدن. (از ناظم الاطباء).
(1) - در اقرب الموارد دو معنی اخیر یکی است.