انگارش

«لغت نامه دهخدا»

[اَ / اِ رِ] (اِمص)انگاردن. (ناظم الاطباء). || (اِ) انگارده. افسانه. سرگذشت. (برهان قاطع). افسانه. قصه. سرگذشت. انگارده. || افسانه گو. || نامهء اعمال. (ناظم الاطباء). || علوم انگارش، علوم وهمیه. علوم فرضیه. علوم ریاضی. (یادداشت مؤلف) : چنانکه شکلها و چنانکه شمار از جهت آن حالهایی که اندر علم انگارش دانند. آن علم، علم ریاضی است. (دانشنامهء علائی چ خراسانی ص70).