«لغت نامه دهخدا»
[اَ گَ / گُ] (نف مرکب)عسال. (یادداشت مؤلف). عسل چین: فتخاء؛ چیزی است همچو کالبد خشت که بر آن انگبین چین نشیند. (منتهی الارب).