«لغت نامه دهخدا»
[اَ گُ تَ] (حامص مرکب) نوعی بازی (قمار) با انگشتر. نوعی بازی خانگی زنان و کودکان. کچه بازی. بازییست که دختران و زنان بیشتر در خانه برای سرگرمی می کنند. (از یادداشتهای مؤلف). و رجوع به انگشتری باختن شود.