انگیله

«لغت نامه دهخدا»

[اَ لَ / لِ] (اِ) انگله. انگول. انگوله :
هرآن انگیلهء زرین که چرخ از اختران سازد
لباس عمر او را بر گریبان زمان زیبد.
اثیر اخسیکتی (از آنندراج).
و رجوع به انگل و انگله شود.