انوثیت

«لغت نامه دهخدا»

[اُ ثی یَ] (ع مص) زن شدن و ماده بودن. مؤلف غیاث نویسد، انوثیت غلط است و انوثت بدون یاء تحتانی صحیح بخلاف رجولیت که مصدر جعلی است چرا که رجل اسم جامد است و انثی مشتق است از انوثت لیکن چون انوثیت هم در کلام ثقات واقع شده استعمالش جایز باشد. (غیاث اللغات) :
مایهء نشأه انوثیت
باز در بطن مادر اندازد.عرفی (از آنندراج).