انوخلسا

«لغت نامه دهخدا»

[اَ خَ] (اِ)(1) انوخلثا. ابوخلسا. ابخوسا. خس الحمار. عاقرشمعا. شجره الدم. رجل الحمامه. حمیرا. هرقلوس. شنقاد. کحلاء. انقلیا. و به سریانی حالوما و بلفظی دیگر بالقس و بفارسی کاهوخر و هوجویه. نام نباتی است شبیه به برگ کاهو و باریکتر و باخشونت و سیاه لون و ملاصق زمین و گلش اشقر و دانه اش سیاه و بیخش بقدر یک انگشت و بسیار سرخ و دارای اقسامی است. انوخلسا و ابوخلسا محرف انوخسا و انخسا یونانی است(2). (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). رجوع به تحفهء حکیم مؤمن و ترجمهء صیدنه و بحرالجواهر و برهان شود.
(1) - Anchusa.
(2) - Anchusa.