«لغت نامه دهخدا»
[اَ خوا / خا رَ] (اِخ)یکی از غلامان بلگاتگین غزنوی که در خدمت ملکشاه سلجوقی به رتبهء طشتداری رسید و از جانب آن پادشاه بحکومت خوارزم منصوب و بلقب خوارزمشاه مشهور گردید (از 470 تا 490 ه ق.) (ترجمهء تاریخ سلاطین اسلام لین پول ص159، 160).