انوشروان

«لغت نامه دهخدا»

[اَ شِ] (اِخ) انوشیروان عادل کسری: انوشروان در باغ رفت و گرد جماعت درنگرید. (فارسنامهء ابن البلخی). رجوع به انوشیروان شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر