انیفه

«لغت نامه دهخدا»

[اَ فَ] (ع ص) ارض انیفه النبت؛ زمین زودرویانندهء گیاه. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر