«لغت نامه دهخدا»
[اَ بَ] (ع مص) اوب. بازگشتن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (تاج المصادر). رجعت. بازگشت. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). اوبه در اصطلاح اهل سلوک همان توبه است. (کشاف اصطلاحات الفنون). || (اِ) یک پای ستور. ج، اوبات. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).