«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (اِخ) ابن حجربن مالک تمیمی شاعری است از تمیمیان در دورهء جاهلیت که عمری طولانی داشت ولی اسلام را ادراک نکرد. در اشعار وی حکمت و لطفی است. وی صاحب اشعار معروفی است که با این مطلع آغاز میگردد: ایتهاالنفس اجملی جزعاً. وی در حدود دو سال قبل از هجرت وفات کرد. (الاعلام زرکلی). زندگی نامهء وی روشن نیست. آنچه مسلم است اینکه وی معاصر عمروبن هند امیر حیره و ملازم دربار او بوده. دیوان او را ابن السکیت شرح کرده است و این شرح تا اوایل قرن 13 م. موجود بوده است. امتیاز اشعار اوس بواسطهء تغزل و وصف شکار و جنگ و سلاح و بخصوص کمان و غیره است. مجموعه ای از اشعار او با ترجمهء آلمانی در 1892م. در وین و مجموعهء مفصل تر بعنوان دیوان اوس بن حجر در بیروت طبع شده است. (1960): آنگاه که شعر تازی آغازی همتای لبید و اوس بن حجری.منوچهری. و رجوع به قاموس الاعلام ترکی و طبقات الشعراء ابن قتیبه و دایره المعارف فارسی شود.