«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (ع اِ) جِ وَسَط. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). - اوساط ناس؛ مردمان عادی، نه بزرگ نه خرد. طبقهء متوسط: چنانکه ملوک را از آن فواید تواند بود اوساط مردمان را هم منافع حاصل تواند شد. (کلیله و دمنه).