«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (اِ) مرزنجوش صحرایی. || آلتی از چوب و مانند پنجه و دسته دار به بزرگی پارو که خرمن کوبیده را بدان باد دهند و کاه را از دان سوا نمایند. (ناظم الاطباء).