اوطأ

«لغت نامه دهخدا»

[اَ طَءْ] (ع ن تف) نعت تفضیلی است. در عبارت زیر: گسترده تر، نرم تر، پاسپرده تر: فالارض باکنافها اوطأ مهاد لطاعته و اتبع شی ء لمشیته. (معجم الادباء یاقوت چ مارگلیوث 1634).