اوغور

«لغت نامه دهخدا»

[اُ غُرْ] (ترکی، اِ) شگون و فال نیک.
- اوغور بخیر؛ مسافر را گویند، یعنی سفر خجسته و نیک عاقبت باد. (ناظم الاطباء).