«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (ع اِ) جِ وَفْض. || جِ وَفَض. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). به معنی شتاب و شتابی، یقال لقیته علی اوفاض. (منتهی الارب). || گروه مردم یا گروه مردم از هر جنس یا از هر قبایل درآمیخته همچو اصحاب صفه که در پیشگاه مسجد نبی (ص) میبودند یا گروه مردم که با هریکی خریطه ای باشد جهت طعام، و در حدیث است: انه امر بصدقه ان توضع فی الاوفاض؛ ای اهل الصفه. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).