اولی

«لغت نامه دهخدا»

[اُ] (ع اِ) خداوندان، جمع ذو و این جمع خلاف مادهء مفرد است. (آنندراج) (غیاث اللغات). در حالت نصبی و جری.
- اولی اجنحه؛ صاحبان بازوها و بالها و این کنایه است از ملائک چرا که منقول است فرشتگان پر و بال دارند. (از غیاث اللغات) (آنندراج).