اوهوه

«لغت نامه دهخدا»

[اُ هُ وْ وَ / وِ] (صوت)صوتی است که در مقام تعجب بکار رود: قرار است پروفسور راک راه تازه ای بدنیا پیشنهاد کند. اوهوه! راه تازه! (سایه روشن صادق هدایت ص17).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر